Stikstofarrest legt Nederland stil

Lieve kiezer,

Nederland ligt stil. “De aanleg van wegen wordt problematisch, net als de uitbreiding van fabrieken en stallen.” Dit stond in Trouw vandaag.

Het Europese Hof heeft de PAS afgekeurd. Dat betekent dat er geen vergunningen meer uitgegeven kunnen worden als daarbij de stikstof toeneemt in natuurgebieden.

In deze discussie zouden we eens moeten kijken naar DE NATUUR. Hoe hebben we die gedefinieerd? Via de Natura 2000 wet, heeft Nederland 162 Nederlandse natuurgebieden aangemeld bij de Europese Commissie. Dat was een ambtelijke actie, ergens in de jaren ’90. Er is gewoon een formulier ingevuld door een hele fanatieke ecologische ambtenaar. Natuurlijk zijn er wel wat congressen gehouden met deskundigen, maar in feite was het een ambtelijk besluit.

Daarna moesten die 162 gebieden democratisch worden “aangewezen” door de 12 Provinciale Staten. Maar die hadden niks meer te kiezen. Aangemeld was aangemeld, je kon geen gebiedje meer schrappen.

De aanmeldingen van 162 natuurgebieden is extreem. De natuur schiet er niks mee op, omdat sommige soorten elders in Europa veelvuldig voorkomen. Ook zijn sommige soorten zogenaamde “doelsoorten”: ze komen helemaal niet voor in Nederland. Ook geven extreem stikstofarme milieus niet volgens iedereen mooiere natuur dan iets stikstofrijkere milieu’s. In Nederland bestaat geen wilde natuur, alle natuur wordt beheerd. De natuur is een keuze, de stikstofrijkdom ook. Biodiversiteit kan ook gedijen bij stikstof, een bos is helemaal niet extreem stikstof arm. Sommige soorten vragen om een zeer extreem stikstof arm milieu, maar waarom zou je nou precies die soorten willen koesteren overal in Nederland?? Stikstof, misschien doet de naam anders vermoeden, is geen bestrijdingsmiddel, maar een essentiële stof voor planten, dieren en mensen. “Er is teveel stikstof in Nederland” is geen feit maar een politieke keuze.

Ik hoop dat dit dieptepunt in natuurbeheer een kering geeft in de discussie, en dat we wat meer ontspannen kunnen omgaan met natuurdoelen. We moeten terug naar de aanmeldprocedure van Natura 2000 gebieden. Die was extreem fanatiek en niet democratisch. Natuurdoelen zijn een keuze, geen technocratische dwangbuis van fanatieke ecologen.

slagroomtaart

Durf te genieten, zowel van de natuur als van economische activiteiten.

Je Irene van der Marel, inactief politicus die aanslaat op het stikstofdossier.

 

 

Advertisements
Posted in Natura 2000, Natuur, Ondernemerschap, PAS | Leave a comment

Hallo lokale partijen: maak de provincie klein

Lieve kiezer,

het is dan toch zo ver gekomen: “Lieve kiezer” wordt uitgegeven als boek. De leuke blogs komen in het boek, de niet-leuke blogs staan nog op de site.

Maar ik hoop dat Evenwicht, de gele partij, niet eindigt in een boek, lieve kiezer. Dat was eigenlijk niet de bedoeling. Om mijn politieke ambities weer op niveau te krijgen, moet Evenwicht wat meer medestanders vinden.

Zelf heb ik heb een leuke baan in het onderwijs gevonden. Ik geef nu natuurkunde en scheikunde aan allemaal jonge boeren op een middelbare landbouwschool. Collega’s zijn heel gezellig en de leerlingen zijn gewoon ronduit schattig, alhoewel ik moet bekennen dat ik allerlei verbale tackel technieken goed kan gebruiken in de les.

De statuten van Evenwicht zijn beschikbaar voor de Provinciale Statenverkiezingen van maart 2019. Eigenlijk passen bijna alle lokale partijen in gemeenten goed onder het sociaal liberale karakter van Evenwicht. Het is alleen een enorme klus om die lokale partijen bij elkaar te brengen. We moeten ergens enthousiasme vinden. Help ons, lieve kiezer.

Voor de provincie zouden gemeenten eigenlijk leidend moeten zijn. Provinciaal budget zou met zo min mogelijk sturing doorgezet kunnen worden naar gemeenten. Verder zijn de bevoegdheden van een provincie al bijna nul, dus gemeenten zouden door provincies maximaal gefaciliteerd moeten worden in hun wensen. Voor veel gemeenten is de provincie een frustrerende bestuurslaag. Lokale partijen in gemeenteraden zouden dit standpunt kunnen bundelen en kunnen meedoen aan de Provinciale Statenverkiezingen, onder de briljante statuten van Evenwicht. We zouden misschien iets moeten doen aan die naam. Maar in ieder geval: lokale partijen zouden elkaar kunnen vinden in het minimaliseren van de provincie en laten bloeien van gemeenten.

Lieve kiezer, als je politiek actief wilt worden, laat het dan even weten.

En als je een mailing van mijn uitgever wilt ontvangen, om het boek te bestellen, laat het dan ook even weten. Het komt waarschijnlijk in november uit.

 

periodiek systeem

Ik moet eerlijk bekennen dat ik vroeger op de middelbare school het periodiek systeem van de elementen in mijn kamer had hangen, lieve kiezer. Dus misschien heb ik mijn roeping wel gevonden als natuur- en scheikunde docent.

Je Irene van der Marel, gewezen politicus, voorzitter, schrijver en docent én boerin.
(voorheen Van de Voort, maar door mijn nieuwe baan in het onderwijs vond ik het leuk om mijn eigen naam weer te gebruiken)

www.evenwichtdegelepartij.nl

Posted in democratie, Eerlijkheid, Provinciale Statenverkiezingen | Leave a comment

Eigen namen is goud samen

Lieve kiezer,

Ik heb weer eens een retraitje gezeten. Tien dagen in stilte gaat je natuurlijk niet in de koude kleren zitten. Ik kom dan altijd tot hele diepe gedachten. De bedoeling van deze retraite (observatie-meditatie, oftewel “vipassana” meditatie) is eigenlijk alle gedachten van je af te zetten, maar dat is heel moeilijk, lieve kiezer. Stiekem denk ik altijd wel een beetje na, want daar heb je dan toch de tijd voor. En je bent tenslotte je eigen master, dus ik laat mij niet kisten door de stilte. De stilte is eigenlijk geweldig mooi, lieve kiezer, zo mooi dat je er niet altijd bij kan, en dan ben je dus helaas aan het nadenken. In die zin is het heel vergelijkbaar met seks, als je dan te veel nadenkt, dan lukt het ook niet. Zoals ik al zei: diepe gedachten. De stilte is misschien zelfs wel nog beter dan seks. Er zijn helaas weinig mensen met wie je daarover kan praten.

Nu kwam ik tijdens de stilte tot het resolute besluit mijn eigen familienaam weer te gebruiken. Van Der Marel. Dus al met al heet ik dan weer Irene van der Marel, aangenaam. Mijn doopnamen zijn Catharine Leentje, dus in mijn paspoort staat Catharine Leentje van der Marel. Het is dan eigenlijk wel heel schizofreen  om door het leven te gaan als Irene van de Voort. En bovendien is je naam een stuk van je identiteit, en die moet je nooit opgeven. Een eigen identiteit is belangrijk, zeker in een goed huwelijk. Je kunt wel van iemand houden, maar je moet niet op hem willen lijken. In het verschil zit hem de aantrekkingskracht. Dus denk niet dat er een scheiding op handen is, ons huwelijk loopt als een zonnetje. Beter dan ooit eigenlijk, misschien wel juist omdat we tegenwoordig allebei onze eigen identiteit goed onderhouden.

Ik was na 7 jaar huwelijk overstag gegaan om toch de naam van mijn echtgenoot te gebruiken. Je kunt dat elke dag gratis veranderen in het gemeentehuis. Ik zat toen diep in de luiers, veel (stief)kinderen, veel zorgtaken, weinig taken in het bedrijf, geen eigen werk, en mijn omgeving zag mij niet anders als Van de Voort. Het was echt een fout, lieve kiezer. Je moet nooit je naam opgeven. Juist in zulke tijden, als je overspoeld wordt door kinderen en je omgeving, moet je dat kleine stukje leven dat je nog voor jezelf hebt koesteren.  Na ongeveer 11 jaar huwelijk ging ik weer meer buiten de deur werken, en ik had al meteen spijt van die naam. Maar ja, ga dan nog maar eens terug. Iedereen kent je bij de naam van je echtgenoot. Het is heel onhandig om je naam te wijzigen als je een professioneel netwerk hebt. Dus toen heb ik het zo gelaten.

Maar het knaagde, lieve kiezer. Zeker naar mijn dochters toe vond ik het een slecht verhaal: “Je moet nooit je naam opgeven, maar mama heeft dat helaas wel gedaan.” Ik moest het gewoon recht zetten, om het goede voorbeeld te geven. Dus toen ik helemaal diep in de stilte zat, toen had ik de rust voor dit besluit en wist ik het ook zeker:  ik ben Irene van der Marel. Dat je het ff weet, lieve kiezer.

Irene blijft wel gewoon Irene, dat is mijn roepnaam. Mijn ouders hebben dat zo verzonnen. Ik ben vernoemd naar mijn oma Catharina, en ze hebben speciaal die a veranderd in een e, zodat de “ne” van Ire-“ne” er in ieder geval in terug komt. Ik respecteer dat.

20180825_103742

Je Irene van der Marel, druk bezig met diepe gedachten over de provinciale staten verkiezingen van 2019.

 

Posted in Eerlijkheid, Vrouwenemancipatie, Zorg | Leave a comment

De Gelderlander negatief over nieuwkomers

Lieve Kiezer,

we zijn de grond in geboord door De Gelderlander. Wat een gezeur. Ik ben zelf helaas niet bij het debat geweest, want “mijn” Bond van Boerderij-Zuivelbereiders, waar ik voorzitter ben, had zijn jaarlijkse event. Gelukkig heb ik zeer waardige vervangers, zoals Jeroen Flantua, die altijd heel gevat reageert vanuit onze diepe sociaal-liberale inzichten. Maar in de Gelderlander kun je daar helaas niks over lezen. Er staat alleen dat wij vinden dat het bedrijfsleven niet betrokken is bij het WFC. Dat is een feit. Ze kletsen wel mee en ze dineren mee, maar de betalen niet mee. Dus de realistische betrokkenheid is nul.

Nu heeft “betrokkenheid” in het bestuurlijke jargon de betekenis dat je iemand anders moet betrekken. Dus wordt het opgevat als een activiteit van het gemeentehuis: de gemeente betrekt het bedrijfsleven bij het WFC. Nou, dat is wel gebeurd inderdaad, je kunt het ook claimen noemen. Maar helaas hapt het bedrijfsleven niet toe.

Er is nu wel een vaag verhaal van de wethouder dat de projectontwikkelaar zelf 25 miljoen gaat investeren. Er is nog niks getekend, maar Ede Stad kopt al dat het geregeld is, “omdat de wethouder er het volste vertrouwen in heeft”. Dat horen we al vier jaar, en dat is nu precies het probleem. De projectontwikkelaar strooit met een politiek verhaaltje zo vlak voor de verkiezingen, maar feit is dat het food bedrijfsleven nog geen ene stuiver heeft toegezegd, en dat er ook nog geen exploitant is voor dit luchtkasteel.

Natuurlijk niet, als het WFC levensvatbaar was, dan had het er al lang gestaan. Ik geef je op een briefje dat er geen ondernemer is die hier in wil stappen, want als je een beetje doorvraagt op het concept, dan heb je meteen door dat het ambtelijke gedachten zijn. Van ambtelijke gedachten kun je helaas niet zomaar een draaiende onderneming maken, omdat het gemeentehuis dat wil. De pers zou daar zelf ook een beetje kritischer op kunnen zijn. Maar helaas zijn journalisten regelmatig ook hele ambtelijke types, die luchtkastelen niet kunnen doorprikken. Daar heb je politieke partijen voor nodig, en de nieuwe politieke partijen zijn daar gelukkig een stuk beter in dan de oude.

Bij dit alles hebben we het nog niet gehad over het concept. De projectontwikkelaar noemt dat “Het eerlijke verhaal”. Hij heeft blijkbaar nog nooit van Clean Labeling gehoord. De levensmiddelen industrie is verre van eerlijk, en dat is gewoon wettelijk afgedekt. Het WFC concept is niet meer dan een reclamezuil, en dat is voor een entertainment businessmodel niet interessant.

Gelukkig heeft Evenwicht al een mooie escape verzonnen voor de gemeente Ede, we maken een World Forgiveness Center (WFC) van de Muur van Mussert. Het rijk doet gelukkig al mee. Eind goed al goed in het gelukkige Ede.

Ook willen we een diabetesproject gaan doen met de vereniging Arts en Voeding, een vereniging van huisartsen. We hopen dat er al een Edese huisarts lid is, die we projectleider kunnen maken. De wetenschappelijke discussie is volop in beweging over mager en volvet, laten we in Ede gewoon resultaten halen met nieuwe food inzichten. Daar worden mensen letterlijk beter van.  Lekker evenwichtig zonder overgewicht. En het is veeeeeeel goedkoper dan luchtkastelen.

FB_IMG_1521216973016

Je Irene van de Voort, lijsttrekker Evenwicht Ede.

 

Posted in Ede, Evenwicht, Gemeenteraad, WFC | Leave a comment

De Russen verbleken bij de Rotary

Vanavond is het verkiezingsdebat van de Rotary. Nu zijn er bij de meeste verkiezingsdebatten hooguit 10 mensen, maar bij dit debat worden 200 mensen verwacht, allemaal leden van de Rotary in Ede. Evenwicht heeft een beleefd mailtje gehad, van een zekere Dick de Groot, dat we niet mee mogen doen. Zie onderin.

Dit heeft natuurlijk wel invloed op de verkiezingen. Alsof nieuwe partijen niks te vertellen hebben. De Rotary had natuurlijk ook alleen de VVD kunnen uitnodigen, maar dat gaat opvallen. Ze hebben 9 bestaande partijen uitgenodigd. Dat een open vereniging van intellectuele, liefdadige, cultuur minnende, vriendelijke mensen tot zo´n ondemocratisch besluit kan komen, is jammer. Dat de Russen de verkiezingen naar hun hand proberen te zetten, weten we, maar dat de Rotary dat ook doet, dat wist ik nog niet. De wereld is vol gevaren, politiek kan heel achterbaks zijn, maar gelukkig hebben we social media. Daar kan ik altijd mij hart luchten. Ik wens de Rotary vanavond veel plezier. Evenwicht zoekt haar kiezers wel ergens anders. Gemiste kans, want Evenwicht is LIBERAAL én SOCIAAL, een etiket dat precies op de Rotary past. Ik hoop dat ze zich verward afvragen of het gedachtegoed van Evenwicht niet precies is wat de Rotary doet: het liberale gedachtegoed verbreden met liefdadige doelstellingen, zonder meteen communistisch te worden.

De vriendelijke mail is zo vriendelijk, je voelt je gewoon verraden met een kus:

Geachte mevrouw van de Voort,

Helaas moet ik u mededelen dat uw partij niet uitgenodigd is om deel te nemen aan het door ons georganiseerde verkiezingsdebat op 21 februari.

Wij moeten ons beperken tot de genodigde partijen zoals u heeft kunnen lezen. Liefst hadden we slechts 6 partijen willen uitnodigen voor het meest optimale debat. Uiteindelijk hebben we besloten dat de 9 grootste partijen o.b.v. de raadsverkiezingen 2014 mogen deelnemen.

Er is in het strakke programma helaas geen ruimte voor een (klein) podium voor andere partijen.

Wij kunnen ons voorstellen dat dit voor u een teleurstelling zal zijn, maar hopen dat u begrip hiervoor kunt opbrengen.

Tot slot wensen wij u veel succes met de verkiezingsstrijd en debatten bij andere gelegenheden.

Met vriendelijke groeten Dick de Groot

20180123_195405

Niet eerder gepubliceerde foto van de eerste vier kandidaten van Evenwicht Ede, vlnr Marco Lokhorst, Irene van de Voort, Toon Kamp en Jeroen Flantua. Samen gezellig voor het mooie gele wandkleed met Gustav Klimt “De Kus”. Kom daar maar eens om bij de Rotary, waar nieuwe politieke partijen gewoon ijskoud buitengesloten worden.

Je Irene van de Voort, lijsttrekker Evenwicht Ede, ook voor Rotaryleden met spijtgevoelens.

Posted in De Kus, Ede, Eerlijkheid, Spijt | Tagged | Leave a comment

Kandidaten van Evenwicht Ede

Lieve Kiezer,

hierbij ons persbericht over de kandidatenlijst van Evenwicht.

De lijst van Evenwicht is definitief:

Groepsfoto kandidaten

Vlnr boven: Orhan, Toon, Marco. Vlnr onder: Jeroen, Irene, Peter.

  1. Irene van de Voort
  2. Toon Kamp
  3. Jeroen Flantua
  4. Marco Lokhorst
  5. Peter Schouten
  6. Orhan Arslan
  7. Robert van der Marel (lijstduwer).

Irene van de Voort is agrarisch ondernemer en voorzitter van de Bond van Boerderij-Zuivelbereiders. Zij was ook raadslid en heeft haar zetel recentelijk ingeleverd, omdat zij medeoprichter is van Evenwicht. Zij woont in Lunteren.

Toon Kamp is momenteel natuurkundeleraar en vindt het leuk zijn kennis en ervaring als onderzoeker en manager bij grote bedrijven wereldwijd te delen met jonge mensen. Hij was tot voor kort fractievolger in de raad tot de overstap naar evenwicht. Hij woont in Ede.

Jeroen Flantua is IT specialist die zijn eigen bedrijf heeft verkocht en allerlei losse maatschappelijke projecten doet, waaronder nu dus politiek. Ook woonachtig in Ede.

Marco Lokhorst is hovenier en ook agrarisch kennis exporteur. Hij heeft veel van de wereld gezien en kent ook Lunteren op zijn duim. Hij woont nu in Ederveen.

Peter Schouten is gepensioneerd elektrotechneut en al jaren actief in de voetbalwereld. Hij wil graag iets betekenen voor de verenigingen.

Orhan Arslan is raadslid geweest in Deventer, is ook elektrotechneut en heeft gewerkt in het sociaal domein. Hij woont sinds kort in Ede.

Robert van der Marel is onze enige lijstduwer. Hij neemt geen deel aan vergaderingen, maar steunt de partij van harte. Hij is gepensioneerd ondernemer en de drummer van het Shantie koor Ede, met de mooie zeemansliederen.

Samen staan zij voor het sociaal liberale kader van Evenwicht, de partij is open voor iedereen, en zoekend naar de groene nuance. Ze hebben een verkiezingsprogramma opgesteld voor Ede, te vinden op de website van Evenwicht, www.evenwichtdegelepartij.nl , dat tot aan de verkiezingen aangevuld kan worden met issues. De partij is ook actief in Utrecht.

Evenwicht wil de basis van de gemeente op orde, zoals gronden verkopen, vergunningen verlenen, paspoorten verstrekken en scholen bouwen. De basis van de lokale zorg op orde maken en dicht bij de mensen. Ondernemers de ruimte geven door goed te faciliteren. Verder geen discriminatie: oprecht respect voor iedereen.

Je Irene van de Voort, Lijsttrekker Evenwicht Ede.

www.evenwichtdegelepartij.nl 

 

Posted in Ede, Ederveen, Evenwicht | Leave a comment

Verkiezingsprogram van Evenwicht-Ede

 

Lieve kiezer,

De lijsttrekker Evenwicht in Ede, dat ben ik, en we zoeken nog extra kandidaten voor de lijst van Ede, voor de gemeenteraadsverkiezingen van 21 maart 2018. Het verkiezingsprogramma van Evenwicht-Ede 2018 is ook al af. Het is natuurlijk sociaal-liberaal, zoekend naar de groene nuance, en al doende bleken wij ook vooral realisten. Geen ambtelijke ambitieuze projecten, want van beleidsideeën kun je over het algemeen geen onderneming maken. Als dat zo was, dan waren die ondernemingen er al geweest. Dus geen onmogelijk Straatje van de Smaak, in winkelpanden die al enkele jaren leeg staan. Cultura niet verhuizen. Het World Food Center begint ook te lijken op het sprookje van de nieuwe kleren van de keizer, het is wachten op de partij die gaat roepen: “De keizer is naakt!”. Het World Art Center was echt een giller, die is gelukkig al afgeblazen door de huidige gemeenteraad.  Zo houden we aardig wat geld in de portemonnee, lieve kiezer.

WAT DAN WEL?? Social Liberaal Realisme, lieve kiezer, met een groene nuance, omdat boeren echt hele aardige mensen zijn, en geen gifmengers en moordenaars die geld verdienen aan dierenmishandeling.

Afdeling Ede

Verkiezingsprogramma Evenwicht-Ede

Gelukkig in Ede

Ede is gezellig en gelukkig. Dat willen wij graag zo houden.
Hoofdlijn van ons gemeentelijk programma is: de basis op orde.
Dus al te ambtelijke ambities temperen en reële voorzieningen goed faciliteren. Geen miljoenen projecten die bedacht zijn door de overheid, maar meer realisme voor ons dure belastinggeld.

Wat gaan we wel doen??

  1. De Kalverkamp 3 in Kernhem aankopen, zodat er een voedselbos kan komen. Eden in Ede.
  1. De muur van Mussert gemeentelijk monument maken, zolang het rijk tijd nodig heeft. Het World Forgiveness Center. Fout erfgoed goed inkaderen, zodat iedereen begrijpt dat we extremisme nooit meer willen.

Zie ook persoonlijke blog van lijsttrekker Irene van de Voort hier over op https://wordpress.com/post/lievekiezer.wordpress.com/809

Zie ook een filmpje over de muur, gemaakt door Morhaf uit Syrië, die meteen snapte waar de muur over gaat:

http://www.evenwichtdegelepartij.nl/afdeling-ede/

  1. De Basisschool de Calvijn in Ederveen goed huisvesten in Ederveen en Lunteren. De basis op orde. Zelfde geldt voor andere scholen met achterstallig onderhoud.
  2. Een leuk initiatief in de leegstaande Friso Kazerne. Bijvoorbeeld een museum of een discotheek.
  1. Ede Centrum leegstaand winkel oppervlak verkleinen door ruilverkaveling met vastgoedeigenaren. En van de Stichting Binnenstadmanagement Ede (SBE), die de reclamebelasting uitgeeft, een vereniging maken met degene die die reclamebelasting betalen.
  2. Een democratieklas voor Syriërs. Leren kiezen voor rood (socialisme), geel (midden) of blauw (liberalisme). Naast Bed, Bad en Brood in Ede dus ook democratische Bemoediging. Ede voor Eden. Hier hebben we een mooi filmpje bij:

 

http://www.evenwichtdegelepartij.nl/afdeling-ede/

 

  1. Ede, stad van Vrede. Met de Muur van je-weet-wel, een World Forgiveness Center, de Airborne landingen, een mooi gerestaureerd kazerneterrein zonder soldaten, met food in overvloed, en Hotel de Wereld in de buurt, moet je in Ede zijn om de Vrede te ervaren. Foodvalley is leuk, maar de Vredesvallei is leuker.
  2. Ede goes to Leende. http://gezonddorp.nl/Een reëel foodproject, echt voor de burgers zelf. In Ede zijn ongeveer 9000 inwoners met diabetes. We gaan met elkaar honderd duizenden kilo´s afvallen en van de insuline af komen. De wetenschap is verdeeld over mager of volvet. Dus dan wordt de keuze politiek. Evenwicht kiest voor een volvette lifestyle, een politiek dieetadvies, zonder suiker, samen met Brittisch Medical Journal en The Lancet.

 

  1. Ede zorgt. De zorgdossiers kritisch volgen en luisteren naar de werkvloer. Over Werkkracht, de nieuwe “sociale werkplaats”: de gemeente is de bezemwagen, niet de concurrentie voor wat het bedrijfsleven zelf aan mensen op wil nemen. Goeie dialoog met bedrijfsleven.
  2. Bedrijfsvrijheid voor de landbouw. Volop ruimte voor ondernemer, maar wel binnen de wet boeren. De consument kiest, niet de gemeente. Om duurzaam bodembeheer mogelijk te maken, moeten we een landelijke lobby opzetten. CO2 terug in de bodem, pilotinnovatie op CO2 bodemvastlegging.
  3. De basis van de basis op orde. Informatiemanagement (ICT) professioneel aanpakken en GIS voor de boswachter.
  4. Gunstig ondernemersklimaat. In deze regio zitten de meeste banen in logistiek en transport, zorg en dienstverlening. Luisteren naar ondernemers.
  5. Zonneweides in Ede, dus zonnecollectoren op de grond, bijvoorbeeld langs de A12, want die ligt mooi op het zuiden.
  6. Veiligheid: asociale personen en organisaties hard aanpakken met wijkteams en politie. Tegelijkertijd maximaal inzetten op preventie door kansen te bieden.
  7. Pragmatisch parkeerbeleid. Samen met omwonenden zorgen voor voldoende parkeerplaatsen en minder duur. Ruim voldoende betaalbare parkeerplaatsen bij Ede-Wageningen, dus forenzen echt helpen.

118n

Hier een fantastische foto van uw lijsttrekker, maar eerlijk is eerlijk, lieve kiezer, dat is alweer bijna 10 jaar geleden. Dit was ook een hele goeie fotograaf. Als politicus moet je eerlijk zijn, dus hou je vast, deze heeft een van mijn stieven laatst gemaakt:

SAMSUNG CAMERA PICTURES

Het gaat om de inhoud, lieve kiezer, en dat jij op mij stemt, omdat we het helemaal met elkaar eens zijn. Geen Italiaanse toestanden hier in de politiek.

Lijsttrekker: Irene van de Voort. Zie haar persoonlijke blog op  https://lievekiezer.wordpress.com/

 

Posted in Uncategorized | 1 Comment