Boeren en moslims: verbonden door populisme.

Lieve kiezer,

Soms moet mij gewoon even iets van het hart, lieve kiezer. En dan ben ik blij dat je luistert.

Je weet dat het niet goed gaat met de landbouw in Nederland. Veel boeren stoppen. En niet omdat ze moe zijn van het werken, maar omdat ze moe zijn van de regels. Het gaat gewoon niet meer. De regels bepalen zodanig de bedrijfsvoering, dat de af en toe even door een grijs gebied moet, om de werkelijkheid weer te laten kloppen bij de digitale vinkjes van de overheid. Het gras moet wel groeien, en de koeien moeten wel gemolken, en de bank moet ook afgelost. Een boerderij is een bedrijf, lieve kiezer. Een enorm complex bedrijf waar alles leeft en alles met alles samen hangt. Boeren die ploegen voort, zoals ze dat al eeuwen doen, maar de regels passen niet meer bij die praktijk.

In de pers worden wij nu weggezet als fraudeurs, en soms ook als dierenbeulen en gifmengers. Je begrijpt dat ik mij als boer verwant voel met moslims. Je krijgt shit over je heen, die je echt niet hebt verdient.

De regels worden natuurlijk gemaakt door de politiek. Maar de politiek, die baseert zich op de pers. De vrije pers, lieve kiezer, die schrijft ook met te weinig kennis van zaken over de boerenpraktijk. En daar gaat het mis. Als de politiek onzin leest, dan komen er ook onzin regels.

Nu was er een congres van het vakblad V-focus en van Vork. Vooral V-focus, lieve kiezer, dat is het laatste vakblad in de landbouw dat nog feiten en fictie een beetje kan scheiden. Zij ergeren zich ook groen en geel aan de burgerpers. Het congres heette: “Kom, we geven de landbouw de schuld” en het kostte 100 euro. Ik wilde er per sé heen, en heb voor het eerst van mijn leven dus betaald voor een congres.

Ik vond het zeer teleurstellend. Nu moet ik toegeven dat ik 1,5 uur te laat was en de stamppot maaltijd en de eerste spreker had gemist (omdat ik vis aan het eten was met een Syrische kaasmaker). De tweede gaf een college basiskennis wetenschapsfilosofie, de volgende ook. Ik moet ook eerlijk bekennen dat ik steeds in slaap viel, maar wat er tussen mijn dromen door binnen kwam uit de zaal, was erg flauw. Na de pauze was ik wakker, en de derde spreker gaf een college basiskennis journalistiek. Ik had alle drie de lezingen zo kunnen geven. De basis regels van vrije wetenschap en vrije journalistiek, daar mag je niet mee spotten, lieve kiezer. Maar dat weet toch iedereen?

Dus, lieve kiezer, weet je wat ik daar graag had willen horen? Dat landbouw eigenlijk technisch is. Je moet wel iets snappen van scheikunde, en natuurkunde en het weer. En het is economisch, je moet de markten zien. Het is dus heel complex. En nu komt het: alle wetenschappelijke informatie over landbouw, dat zijn modellen. Dus hoe stikstof (dat zit in mest, daar groeien planten van en het komt uit een dier) zich beweegt in een bodem, wordt op de zelfde manier berekend als de verandering van het klimaat.

Nu leef ik in de gelukkige omstandigheid dat ik ook in Wageningen ben afgestudeerd op een model. Het ging over stikstof in een biologische bodem. Ik heb toen één ding geleerd, lieve kiezer: met een model met meer dan 15 variabelen, waarvan de helft geschat, kun je echt alle kanten op. Wat je ook voor conclusie wilt trekken, je kunt hem altijd uit je model laten rollen. Een model is een geloof, lieve kiezer.

En als de pers er dan mee aan de haal gaat, en daarna de politiek, dan kan het ook gewoon helemaal naast de werkelijkheid komen te staan. Daarom lieve kiezer, zijn er journalisten nodig met technische en economische kennis van zaken over landbouw. Die echt kunnen beoordelen of iets waar is, of relatief, en ook kunnen duiden. De landbouwpers voor burgers is nu gewoon populistisch.

Niets is ook zo verdeeld als de landbouw wetenschap. Er zijn wetenschappers die geloven dat de landbouw helemaal verkeerd bezig is, en dat wij de wereld vergiftigen. Dat is veruit de meerderheid. De andere kant van het verhaal moet je echt zoeken. Onderzoek betaald vanuit het Mestdagfonds schrijft nog de andere kant, met andere parameters in andere modellen, zij zien mest ook als plantenvoeding. En de onderzoeksjournalisten van V-focus, die zijn ook nog kritisch. Ze geven kritiek op de modellen die ten grondslag liggen aan beleid.

Lieve kiezer, naar mijn idee gaat de landbouw hieraan ten onder. Het heeft wel echt invloed wat de pers schrijft. Als jij alleen maar rare verhalen leest over boeren in de beste kranten, dan oordeel je verkeerd over landbouw. Hetzelfde geldt voor politieke partijen.

Het raakt mij. Ik heb een politieke partij opgericht, maar gisteren zakte de moed mij gewoon in de schoenen. De media is zo oppermachtig, wat kun je er tegen doen??

Nu was er wel een troost: Nieuwsuur belde mij, want ik heb een kaasmakende vluchteling uit Syrië geholpen om weer kaas te gaan maken in Nederland. Hij vind onze Nederlandse melk superkwaliteit. Mooi hè. Dus ik hoop nu dat iedereen op televisie kan zien hoe aardig boeren en moslims zijn. En dat ze elkaar echt vinden in hun lot.

En…. nog iets fijns. We hebben mest uitgereden op bevroren grond. Je spaart dan je bodem, en je rijdt hem niet kapot. Wij vechten voor onze bodem, omdat we ervan houden, en omdat we ervan leven. Maar als het vóór 1 februari vriest, dan mag dat niet. En nu kwam de vorst dus ná 1 februari, en konden wij gewoon legaal uitrijden!! Zonder boetes, en zonder weggezet te worden als crimineel.  De loonwerker (het bedrijf dat mest uitrijdt) heeft de hele nacht doorgereden, omdat nu iedereen hem belt. We kregen allemaal complimentjes van hem op onze bodem. We hebben echt een gouwe slag geslagen, want straks gaat het regenen.

Het geldt alleen voor vaste mest (die hebben wij gelukkig), drijfmest mag nooit uitgereden op bevroren grond. Welke gek verzint zoiets. Maar goed, ik wil er even niet aan denken, ik was net weer blij geworden van de fijne dingen. Dank dat je even wilde luisteren, ik hoop dat je naar ons kijkt op tv, én dat je op mij gaat stemmen.

vis eten met Syriërs en nieuwsuur v2

Hier gezellig met Majd (de Syrische kaasmaker) en Morhaf (mede oprichter Evenwicht) vis eten, in het restaurant naast de winkel van Majd. Vis en kaas zijn allebei lekker! De journalisten van nieuwsuur heb ik even wit gemaakt, want die blijven normaal ook altijd uit beeld.

Je Irene van de Voort, Lijsttrekker Evenwicht Ede.

www.evenwichtdegelepartij.nl 

Advertisements
This entry was posted in Amsterdam, Compassie, Evenwicht, Landbouw, pers, Syrië. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s