Ritueel dansen en ritueel slachten

Vandaag is de rituele dans van de politiek om de rituele slacht.

Ik bid dat de Eerste Kamer het wetsvoorstel tegenhoudt. Het kan echt niet. Rituele slacht is goed genoeg. Ik blijf erbij dat de wetenschappelijke rapporten erover geen bewijs zijn. En je kunt dus ook niet wetenschappelijk bewijzen dat het geen pijn doet.

De gecharcheerde beelden van de Partij van de Schaamluizen doen de rest. En een niet deskundige Tweede Kamer, die ook al na één uitzending van Zembla besloot tot het niet ritueel slachten van 60.000 geiten, dit terzijde, is gevoelig voor beelden. Zet de gemiddelde Nederlander in een slachthuis en hij is subbiet vegetariër. In deze heeft de PvdD het makkelijk.

Het ritueel slachten is goed genoeg. Tijdens sinterklaas kreeg ik van mijn echtgenoot een culinaire messenset, lieve kiezer. Vlijm en vlijm scherp. “In liefde gegeven, dat we nog lang samen mogen leven”. In ons huwelijk is het ook wel eens hommelus, lieve kiezer. Maar dat komt altijd weer goed. Al bij de eerste ui, waar ik mij nog stond te verbazen over hoe weinig kracht het kostte om het ding te snijden, gooide ik meteen mijn tempo eroverheen en jak, bloed. Ik durfde niet te kijken, én, ik voelde niets. Ik voeld niets, ik wist niet hoe erg het was, en durfde mijn vuist niet te openen. Dit duurde wel een minuut. Totdat mijn nieuwe wannabe stiefschoondochter Laura mij om de hals viel en keek. Een flinke jaap, nu op 13 december voel ik tintelingen in het wondje, er is iets met een zenuw, maar dat komt wel weer goed. Bij rituele slacht is daar natuurlijk geen sprake van, dan gaat het niet om genezing, maar om een zachte dood.

Wat mij betreft kan het. Loop eens een slachthuis binnen, en vraag er eens naar. Het slachthuis waar onze koeien naar toe gaan, mocht ik zelf een keer een varken doen, maar ik durfde het niet. Niet verdoofd en niet onverdoofd. Het verdoofde geslachte varken bewoog nog een beetje, maar de slachter zei dat dat niet erg was. En hup, het dier ging een heet bad in, om het vel te verwijderen. Mijn gevoel zei mij dat je beter kon wachten tot het leeggebloed was. Mij werd verzekerd dat het allemaal even goed was.

Maar het ergste van deze discussie vind ik nog wel dat je geen religieuze argumenten mag gebruiken. Dát is de aantasting van de godsdienstvrijheid. Dat je als achterlijke reactionair wordt weggezet, als je begint over de ziel. De ziel is niet wetenschappelijk te bewijzen, lieve kiezer. Er is geen God, er is geen ziel, er is alleen materie, wetenschappelijk gezien. Maar gelukkig is er wetenschapperlijke vooruitgang en is wel de intentie van mensen bewezen. Dit is een aspect van de ziel, van bewustzijn. Google eens op het intentie experiment. Het zit een beetje in de zweverige hoek, omdat de conclusies zo opzienbarend zijn, maar HET IS ECHT WETENSCHAPPELIJK. Je kunt sturen met je intentie. Een randomreader kun je naar de 51% krijgen. Dat is zonder intentie onmogelijk lieve kiezer, je herinnert je vast nog wel de basis van de statistiek. Na oneindig aantal pogingen kom je uit op de kans die je berekent. Niet bij het intentie experiment. Onmogelijk dus, maar wel wetenschappelijk.

Laat het bij die rituele slacht daar nou net om gaan. Ik geloof dat het gewoon beter is voor de ziel dat iemand met een intentie van liefdevolle dankbaarheid slacht. Dat is onze menselijkheid tegenover de dieren. Onze verantwoordelijkheid ook. Laten we dat alsjeblieft niet de nek omdraaien.

Je Irene van de Voort, CDA lid afdeling Ede.

Advertisements
This entry was posted in CDA, ritueel slachten and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s